การบูชาพระพรหม เพื่อขอความสำเร็จ

การบูชาพระพรหม

    พระพรหม นั้นเป็นมหาเทพผู้สร้างโลกและเป็นหนึ่งในเทพตรีมูรติ ซึ่งถือว่าเป็นมหาเทพสูงสุดแต่ทว่าโดยทั่วไปแล้วนั้นการจัดพิธีการบวงสรวงบูชาพระพรหมจะมีไม่แพร่หลาย คือไม่ค่อยเป็นที่นิยมมากเท่ากับมหาเทพองค์อื่น ๆ

   เทศกาลที่มีการบวงสรวงบูชาพระพรหมคือ เทศกาลบูชการ์คาเมลา ซึ่งจัดขึ้นในเดือนตุลาคมในช่วงปลายเดือนถึงต้นเดือนพฤศจิกายนของทุกปี แต่เทศกาลปูชาก่ร์ดคาเมลานี้มิใช่เป็นเทศกาลที่สนุกสนาน   ที่นิยมจัดกันโดยทั่วไป ณ หมู่บ้านต่าง ๆ ทั่วประเทศอินเดียเหมือนกับเทศกาลอื่น ๆ ที่ประกอบพิธีกรรมบูชามหาเทพองค์อื่น ๆ

   แต่เทศกาลนี้เป็นเทศกาลที่เฉลิมฉลองเฉพาะชาวฮินดูโบราณเพียงกลุ่มน้อย ๆ เท่านั้น ซึ่งโดยมากจะ   จัดขึ้นที่แคว้นราชสถาน

เครื่องบวงสรวงบูชาพระพรหม โดยมากจะเป็นสัตว์เลี้ยงต่าง ๆ เช่น ช้างม้า เป็นต้น

    ในเวลาต่อมานอกจากชาวฮินดูโบราณที่มีการประกอบพิธีบวงสรวงบูชาพระพรหมในบ้านเมืองของ     ตนแล้วนั้น ได้ปรากฏว่าชาวเอเชีย เช่น จีน ไทย และญี่ปุ่น กลับมีการบวงสรวงบูชาพระพรหมมากกว่า   ชาวฮินดูโบราณ

การบวงสรวงบูชาพระพรหมของชาวจีนและชาวไทยนั้นมิได้เฉลิมฉลองกันเป็นเทศกาลเป็นประจำทุกปีแต่อย่างใด

โดยมากจะทำการบวงสรวงบูชากันตลอดปี โดยการถวายรูปปั้นช้างหรือม้าจำลองขนาดเล็กบ้างถวายพวงมาลัย 7 สีบ้าง ถวายอาหารคาวหวานต่าง ๆ

ที่นิยมกันคือ การบนด้วยการรำของตัวละครรำหรือตัวผู้บนบานเอง

รูปเคารพ

รูปเคารพของพระพรหม ที่นำมาสรรต์สร้างเป็นรูปบูชามักจะเป็นปรากฏในรูปลักษณะที่แตกต่างกันดังนี้

1. รูปเคารพที่เป็นปางโลกบาล

ในรูปลักษณะนี้พระพรหมจะปรากฏมี 4 พักตร์ 4 กร ซึ่งกรแต่ละข้าที่ปรากฏจะถือลูกประคำ ดอกบัว คัมภีร์และ คนโท ข้าง ๆ องค์พระพรหมจะมีรูปปั้นของนางสาวิตรี 4 พักตร์ 4 กร ประทับอยู่เคียงข้างด้วย

2. ปางวิศวกรรม

พระพรหมในรูปลักษณะนี้จะมี 4 พักตร์ 4 กร พระกรแต่ละข้างทรงถือคัมภีร์ ช้อน ลูประคำ         และคนโท

3. ปางปชาบดี

พระพรหมในรูปลักษณ์นี้จะปรากฏ 4 พักตร์ 4 กร มีพระวรกายสีขาว และพระกรแต่ละข้างทรงถือช้อนตักเนย คนโท ธารพระกรและพระหัตถ์อีกข้างหนึ่ง นั้นไม่ได้ทรงถืออะไรเลย

ผู้ที่บูชาพระพรหมด้วยการกระทำความดีตั้งอยู่ในพรหมวิหาร 4 จะเป็นผู้ที่ขอพรได้สัมฤทธิ์ผลเร็วขึ้น พระพรหมจะประทานพรให้อย่างดียิ่ง ทั้งกิจการงานและครอบครัวจะรุ่งเรืองมั่งมีศรีสุขเสมอไป

พรหมวิหาร 4 นั้นคือ

เมตตา - ปรารถนาให้ผู้อื่นเป็นสุข

กรุณา - อยากช่วยผู้อื่นพ้นทุกข์

มุทิตา - ยินดีที่ผู้อื่นได้ดี

อุเบกขา - วางใจเป็นกลาง

คาถาบูชา

โอม ปะระเมสะนะมัสการัม

องการะนิสสาวะ รังพรหมเรสสะยัม

ภูปัมสะวะ วิษณุ ไวทยะทานะโมโทติลูกปัม

ทะระมา ยิกยานัง ยะไรยะละ คะมุลัม

สะทานันตะระ วิมุสะตินัน

นะมัตเตร นะมัตเตร

จะ อะการัง ตะโถวาจะ

เอตามาตาระยัต ตะมัน ตะรามา

กัตถะนารัมลา จะสะระวะปะติตัม

             สัมโภพะกลโก ทิวะทิยัม มะตัมยะ